Dorobek naukowy

Dorobek naukowy

Jedni posiadają CV, które podzielone na trzy części i tak wyróżniają się na tle przeciętnych. Inni nawet mając x lat działalności w branży nie mają się czym pochwalić. Są też tacy, którzy mnożą pozycje w dorobku, ale jak się przypatrzy bliżej, to więcej jest chaosu aniżeli czynu. Dodatkowo ustawa Nauka 2.0 kładzie nacisk na ocenianie naukowca i uczelnię, do której przynależy oraz wpisywanie tego w bazy. W tym artykule przedstawiony został punkt widzenia dotyczący tego jak działać i co robić by się rozwijać, a przy okazji wypracowywać efektywnie dorobek. Na końcu zaś pokazane zostały przykłady jak wypracować dorobek pracy.

Dorobek naukowy – teoria

Dorobek wiąże się z działaniem. Samo się nie zrobi! Bycie w odpowiednim miejscu i czasie wymaga wyjścia z domu, swojej przestrzeni i stworzenia sobie możliwości. Stąd konieczność podejmowania nowych działań, wyjazdów, staży, udziału w przedsięwzięciach, współpracy. Learnig by doing.

Kolejnym aspektem jest umiejętność korzystania z okazji lub je tworzenie. Wiąże się to z posiadaniem wiedzy i umiejętności. Tu kłania się samokształcenie, czytanie pism branżowych, uczestnictwo w szkoleniach, konferencjach, seminariach.

Kiedy już chcemy działać oraz mamy wiedzę to pojawia się myślenie, a dokładniej – myślenie kreatywne, czyli pomysłowość połączona z działaniem. Nie sztuką jest stworzyć n-tą publikację o tym samym, sztuką jest znalezienie nowego spojrzenia czy postawienia problemu. Osobiście jak patrzę na niektórych naukowców, to jestem pod wrażeniem jakie idee, pomysły są w stanie wygenerować. Należy zauważyć, że duża część ludzi sławnych w nauce posiada odwagę oraz cierpliwość by szukać i odkrywać nieznane.

Na to wszystko należałoby nałożyć dzielenie się wiedzą, ponieważ jeśli dzieli się wiedzą, to nie znika, a raczej zostaje ugruntowana i zweryfikowana. Wiem, że niektórzy boją się ją zdewaluować, ale obecnie jest taki postęp i wymiana informacji, iż nie da się jej zamknąć by się szybko nie przeterminowała. Dzielenie daje również możliwość promocji posiadacza wiedzy, a także budowania jego pozycji. Dzięki temu może być cytowany, zapraszany do działania, opiniowania itp.

Dzielenie się wiedzą złączone jest z budowaniem relacji, nawiązywaniem kontaktów, wymiany poglądów, wspólnym poznawaniu praw natury oraz podejmowaniem działań. Proszę zauważyć – zatoczyliśmy koło.

Działania (praca) → Kształcenie sięMyślenie (kreatywne) → Dzielenie  się wiedzą budowanie relacjidziałania (praca)

Dorobek naukowy – praktyczne przykłady

Po teorii nadszedł czas na przedstawienie konkretnych przykładów.

O przykładach dotyczących publikacji, współpracy do publikacji nie będę się rozpisywał, ponieważ jest to temat bardzo wyeksploatowany. Poniżej znajdują się opisane pozycje, które nie są za bardzo widoczne, a przynoszące efekty.

1. Zrób narzędzie i udostępnij je. Twórcy oprogramowania, metod, podejść, algorytmów, testów, ankiet są często cytowani, więc może w twojej dziedzinie jest możliwość, aby to zrobić.

2. Zgłoszenia patentowe, patenty. Na publicznych uczelniach na razie liczy się sztuka, nie weryfikuje się czy jest to opłacalne biznesowo. Szkoda, bo masa pozycji jest tworzona, których jedynym celem jest dorobek zgłaszającego. Można powiedzieć, że jest to publikacja bez recenzenta!

3. Wdrożenie. Wymaga współpracy z firmami i pracy nad praktycznymi zagadnieniami. Wdrożenie może dotyczyć ekonomicznego modelu, zagospodarowania odpadów, udoskonalenia produktu, opracowanie strategii. Od razu mamy innowacje!

4. Upowszechnianie nauki. Jeśli zrobisz infografikę, przewodnik po temacie dla laików, broszurę to masz od razu dorobek edukacyjny. A gdzie w tym nauka? Sztuką jest pokazanie, iż prezentowany materiał był opracowany naukowo!

5. Koła naukowe. Prowadzisz koło naukowe, mentorujesz osobom. Może warto wskazać kierunek przygotowania pracy naukowej, przygotowania demonstratorów, rozwiązań i publikacji. Spotkałem się z takim przypadkiem, jak prowadzący zadawał studentom prace zaliczeniowe dotyczące danego tematu. Z poszanowaniem autorstwa umieszczał te prace na swoim prywatnym blogu, tworząc kompendium wiedzy. Blog zaś pozycjonował go jako eksperta z danej dziedziny.

6. Dyplomanci. Praca dyplomowa jest własnością i autorstwem dyplomanta. Jednak można mu zaproponować wydanie jej w monografii wieloautorskiej. Jeśli masz kilku dyplomantów mających tematy w danym obszarze, możesz być redaktorem.

7. Udział w projektach i przedsięwzięciach. Jeśli jesteś młody, to rób drobne przysługi i dawaj się poznać, bo możesz być wówczas zaproszony do projektów. Jeśli masz swoją pozycję, to się udzielaj. Daje to szansę, iż znajdziesz projekt, który trzeba wesprzeć ekspercko czy dorobkiem personalnym.

8. Zorganizuj monografię tematyczną. Znajdź autorów, którzy napiszą poszczególne rozdziały, a ty bądź osobą, która to złoży w całość i pokieruje procesem wydawniczym.

9. Zorganizuj badania. Wymyśl i znajdź ludzi, którzy zrobią fragment pracy, a ty bądź integratorem (kierownikiem). Zaczynając od małych projektów nauczysz się pracy z zespołem oraz zarządzaniem projektem. Jeśli nazwiesz ten projekt, to będzie on istniał!.

10. Dostęp do ludzi. Ankieta. Jest to najprostsze badanie. Wyobraź sobie, że masz dostęp do ludzi w kolejce (np. do lekarza). Jeśli twoim obszarem jest nauka o zdrowiu, marketing, socjologia itp. wówczas możesz wymyślać badania i przeprowadzać je.

11. Nagrody. Uczestnicz w konkursach, konferencjach, aplikuj o stypendia. Nagroda nie zawsze musi być finansowa, ważne aby była i wskazywała na posiadacza.

Zapraszam cię do przyłączenia się do społeczności OurConf.com. To nie tylko dorobek konferencyjny ale również możliwość poznania ciekawych ludzi i inicjowania działań. 

Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronie:  http://ourconf.com/konferencje-i-seminaria-2019/

Dodaj komentarz